مهربانی ممنوع !
دست سوزنده مشتاقت را
در نهانخانه جیبت بگذار
تا که پابند نباشی به کسی دست بدهی
خارهایی هستند که ز سر پنجه دوست, با سرانگشتانت می جنگند
دوستی مسخره است
مهربانی ممنوع !
و تو ای دوست ترین
در نهانخانه جیبت بگذار, دست سوزنده مشتاقت را
من و تو
باید از سلسله بایدها, دستهامان را زنجیر کنیم
با زبان دگران لحظه هامان را تفسیر کنیم
و نگوئیم که بازیگر یک قصه معتبریم
کاش میدانستی
که نباید حس کرد,که نباید دل بست
در فضایی که پر از همهمه آدمهاست
من گرفتارترین تنهایم, تو گرفتارترین
دل ما بسته وابستگی است
قصه ماندن ما, طرح یک خستگی است؟!...

 

---

پ ن: دوستان عزیز محض رفع سوء تفاهم باید بگم این شعر بیانگر عقیده ی من نسبت به عشق و دوستی نیست. این شعر حرف جامعه ی امروزی به هر نوع رابطه ایه!

امیدوارم با نقد وبلاگم کمک کنید بهتر آپ کنم

نوشته شده در چهارشنبه 31 تیر1388ساعت 21:11 توسط ف. غزل| |